Jacek Cieszewski
Biografia
Jacek Cieszewski urodził się 12 stycznia 1933 roku w Katowicach. Był absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach przy ul. Stawowej (1952) oraz Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach (1965).
Swoją przygodę z dziennikarstwem zaczynał jeszcze jako licealista. Był redaktorem czasopism Sport (1950–1952), Panorama (1954–1957) oraz Trybuna Robotnicza (1958–1968).
W latach 1968–1970 porzucił dziennikarstwo i zatrudnił się jako marynarz na statkach Polskiej Żeglugi Morskiej. Do zawodu powrócił w 1971 roku, gdy został zastępcą redaktora naczelnego tygodnika Panorama.
W latach 1959–1961 oraz 1964–1982 był członkiem PZPR, pełniąc m.in. funkcję sekretarza Podstawowej Organizacji Partyjnej w redakcji Panorama.
W styczniu 1982 roku został zwolniony z pracy w wyniku weryfikacji dziennikarzy i utracił możliwość pracy w zawodzie. W latach 1985–1987 pracował na pół etatu w Ośrodku Postępu Technicznego.
W 1983 roku związał się z opozycją antykomunistyczną, współpracując z Archiwum Solidarności pod pseudonimem Jerzy Fajerant. W tych latach ukazały się w drugim obiegu dwie publikacje: Co powiedzą nasze dzieci (1986) oraz Użyto broni (1988).
W 1990 roku powrócił do pracy dziennikarskiej jako redaktor naczelny Trybuny Śląskiej (1990–1992), a następnie tygodnika Echo (1992–1994) oraz redaktor miesięcznika Gospodarka Śląska, w którym pracował od 1995 roku do przejścia na emeryturę w 1998 roku. Na początku lat 90. XX wieku współtworzył również katowicki oddział Gazety Wyborczej.
Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w którego władzach zasiadał w latach 1990–2000.
Publikacje książkowe obejmowały m.in. Sprawa pana X i inne (Wydawnictwo Śląsk, 1967), Smak morza (Wydawnictwo Iskry, 1972), Co powiedzą nasze dzieci? (Wydawnictwo Most, 1986), Użyto broni (Biblioteka Obserwatora Wojennego, 1988), Przepychanka ( NOWa, 1989) oraz Uparci z Piasta (2001).