Leon Chameides
Biografia
Leon Chameides (ur. 24 czerwca 1935 w Katowicach) – amerykański pediatra dziecięcy, uznawany za pioniera techniki resuscytacji pediatrycznej.
W czasie II wojny światowej był synem Kalmana Chameidesa. Rodzina uciekła z Katowic na wschód po inwazji Niemiec w 1939 roku i osiedliła się w Szczercu, koło Lwowa. Kalman Chameides pełnił funkcję członka wydziału spraw religijnych Rady Żydowskiej we Lwowie, a w 1942 roku nawiązał kontakt z metropolitą Andrzejem Szeptyckim, który zgodził się udzielić schronienia Leonowi i jego bratu Herbertowi.
Pod koniec 1942 roku Leon (siedmioletni) i dwóch lat starszy Herbert trafili do dwóch klasztorów prowadzonych przez studytów, gdzie otrzymali nowe tożsamości i uczono ich języka ukraińskiego oraz modlitw i rytuałów, aby mogli uchodzić za chrześcijańskie dzieci. Leon spędził dwa lata w sierocińcu w Brzuchowicach, potem przeniósł się do Uniowa, gdzie przebywał z innymi żydowskimi chłopcami pod opieką brata Danila Temczyny. Wśród wychowanków byli m.in. Adam Daniel Rotfeld, a na strychu u nauczyciela w tej samej wsi ukrywał się Roald Hoffman.
Ojciec Leona zmarł w 1943 roku, a matka zginęła tej samej roku podczas likwidacji getta lwowskiego. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną w lipcu 1944 Leon wrócił do Lwowa; dowiedział się, że rodzice i dziadkowie zginęli podczas okupacji niemieckiej.
Po wojnie, dzięki pomocy rabina Dawida Kahane, opuścił klasztor i zamieszkał z Tolą Wasserman. W 1945 roku wyemigrował do zachodniej Polski, a w grudniu tego roku wyjechali z Tolą i Herbertem do Anglii, gdzie mieszkali z dziadkami ze strony matki. Tolę traktował jako matkę.
W Anglii Chameides musiał nauczyć się nowego języka i pokonać trudności edukacyjne. W 1949 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i dzięki wsparciu HIAS oraz Yeshiva University podjął studia medyczne w Albert Einstein College of Medicine. W 1967 roku przeniósł się do Hartford, gdzie założył i przez 30 lat pełnił funkcję kierownika oddziału kardiologii dziecięcej w Hartford Hospital oraz Connecticut Children’s Medical Center, a przez 10 lat był kierownikiem oddziału pediatrii w Hartford Hospital oraz profesorem klinicznym pediatrii w University of Connecticut School of Medicine.
W 1961 roku poślubił Jean, z którą miał dwóch synów i córkę. Jego brat Herbert zmienił nazwisko na Zwi Barneai i został profesorem fizyki, najpierw na Polytechnic Institute of New York University, a następnie na Uniwersytecie Melbourne (1966–1973).
Chameides jest uznawany za prekursora techniki „resuscytacji pediatrycznej”, którą opracował. Opublikował szereg artykułów, był redaktorem monografii i autorem książek Strangers in Many Lands: The Story of a Jewish Family in Turbulent Times oraz redaktorem On the Edge of the Abyss: A Polish Rabbi Speaks to His Community on the Eve of the Shoah, będącej tłumaczeniem kazań i esejów jego ojca jako rabina Katowic.
Leon Chameides wziął udział w ceremonii odsłonięcia pomnika w Katowicach 27 czerwca 1989 roku. Towarzyszyła mu córka i zięć; odśpiewał modlitwę za zmarłych i spotkał się z ocalałymi członkami gminy oraz odwiedził groby swoich pradziadków.