Urszula Eugenia Broll-Urbanowicz
Biografia
Urszula Eugenia Broll-Urbanowicz urodziła się 17 marca 1930 roku w Katowicach. Pochodziła z rodziny śląskojęzycznej; ojciec Jan Broll brał udział w Powstań Śląskich i był naczelnikiem gminy Wełnowiec. Matka Katarzyna Loch pochodziła z niemieckojęzycznej śląskiej rodziny.
Naukę rozpoczęła w 1937 roku. Uczyła się najpierw w polskiej szkole w Katowicach, a po wybuchu II wojny światowej w niemieckojęzycznej szkole we Wrocławiu. W 1949 zdała maturę i dostała się na studia w katowickiej uczelni artystycznej, kierunek grafika propagandowa, plakat. Studia ukończyła z wyróżnieniem w 1955 roku.
Pod koniec lat 50. wzięła ślub z Andrzejem Urbanowiczem; w 1960 zamieszkali w kamienicy przy ul. Piastowskiej 1, gdzie założyli pracownię – centrum życia artystycznego, w którym gościli m.in. Marian Bogusz, Henryk Mikołaj Górecki, Ryszard Krynicki oraz Julian Przyboś. W 1967 wspólnie z Urbanowiczem i innymi założyła grupę Oneiron.
W latach 70. Urszula i jej mąż skoncentrowali swoje zainteresowania wokół buddyzmu. Wraz z przyjaciółmi (Henryk Waniek, Tadeusz Sławek, Jerzy Illg, Stanisław Kasprzyk) wydali w lutym 1974 roku pierwszy w PRL periodyk buddyjski Droga, później zwany Droga Zen. W 1975 roku formalnie powstała tu pierwsza grupa buddyjska w Polsce.
Małżeństwo Broll i Urbanowicz zakończyło się rozwodem w 1978 roku. W życiu Urszuli pojawił się Henryk Smagacz, towarzysz praktyk duchowych, malarz i tłumacz, który z czasem stał się jej partnerem życiowym, a w 2016 roku małżonkiem.
W 1983 roku Urszula Broll wraz z synem Rogerem i Henrykiem Smagaczem opuszcza Katowice i osiedla się w Przesiece. Spędza tam resztę życia, zajmując się malarstwem i praktyką duchową. W 2014 roku otrzymała odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej. Została pochowana w Centrum Buddyjskim Bencien Karma Kamtsang w Grabniku.