Andrzej Gajewski
Biografia
Andrzej Gajewski urodził się 3 stycznia 1936 roku w Katowicach. W 1954 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. A. Mickiewicza w Katowicach. Jako junior grał w Baildonie Katowice, a w 1958 ukończył AWF w Warszawie na kierunku nauczycielskim (piłka nożna), uzyskując tytuł magistra i trenera II klasy.
Jako student grał w III-ligowym AWF Warszawa oraz Polonii Warszawa, z którą awansował z III ligi do II w 1959 roku. Później występował w GKS Katowice, awansując z drużyną z III ligi do II (1962/63) i z II ligi do I (1964/65).
W 1966 zorganizował w Gwardii Katowice szkółkę piłkarską i prowadził ją do 1968 roku. Następnie został trenerem III-ligowej Stali Mielec, którą doprowadził w ciągu czterech lat do szczytu I ligi. W sezonie 1968/69 awansował z nią do II ligi, rok później do I ligi. W I lidze drużyna zajęła odpowiednio 10. i 5. miejsce.
W sezonie 1972/73 Stal prowadziła przez rundę jesienną (ukończoną na 3. miejscu). Po rundzie jesiennej zespół opuścił Gajewski, a stery objął Károly Kontha; Gajewski wyjechał na rundę wiosenną do III-ligowego Motoru Lublin, z którym awansował do II ligi. Następnie trenował kilka czołowych polskich klubów, m.in. w latach 1976–1978 prowadził II-ligową drużynę GKS Katowice, awansując z nią do I ligi w sezonie 1977/1978.
Katowicką drużynę prowadził także w pierwszych sześciu spotkaniach ekstraklasy w sezonie 1978/1979. Po odniesieniu poważnej kontuzji musiał odpocząć od pracy. Po kilku latach powrócił na ławkę trenerską i zajmował się zespołami ze śląskiej ligi okręgowej. Został wyróżniony m.in. Złotą Odznaką PZPN. W 1995 przeszedł na emeryturę.