Emil Antoni Görlitz
Biografia
Emil Antoni Görlitz urodził się 13 czerwca 1903 roku przy ul. Raciborskiej w Katowicach w niemieckiej rodzinie. Był wychowankiem Preußen 05 Kattowitz, a następnie grał w 1. FC Katowice.
Jako pierwszy Ślązak niemiecki z nowo utworzonego województwa śląskiego został powołany do reprezentacji Polski w piłce nożnej. Debiutował 18 maja 1924 w meczu ze Szwecją (1:5), ostatni raz zagrał 2 października 1925 przeciwko Turcji. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 8 oficjalnych spotkań. Podczas IO 1924 był rezerwowym; w jedynym meczu Polaków w turnieju (porażka 0:5 z Węgrami) bronił Mieczysław Wiśniewski.
Grał także w Pogoni Lwów, gdzie zdobył mistrzostwo Polski w 1925. Namówiony przez trenera Pogoni Austriaka Karla Fischera wyjechał do Triestu, gdzie w Ederze został pierwszym polskim piłkarzem zawodowym. Po krótkim pobycie w tym klubie nie wrócił już do Pogoni ani do reprezentacji. Kontynuował karierę w klubie, którego był wychowankiem - 1. FC Katowice, z którym zdobył w 1927 wicemistrzostwo Polski, oraz rozegrał 38 meczów ligowych, zdobywając 9 bramek w latach 1927–1929.
W 1934, niedługo przed wyjazdem z Polski, został aktywnym członkiem zarządu 1. FC Katowice. Po raz drugi wyjechał z Polski w 1934. Osiedlił się w Altenburgu w Turyngii, pracując w miejskiej administracji i kontynuując karierę w Eintracht Altenburg. W czasie II wojny światowej pełnił kierownicze stanowisko w hucie w Sosnowcu. W lutym 1945 trafił do niewoli radzieckiej, dzięki samookaleczeniu kolana uniknął dłuższego pobytu w obozie jenieckim, który opuścił w maju 1945. Po wojnie powrócił do Altenburga, pracował jako kierowca w radzieckiej komendanturze, a później w zakładzie przetwórstwa smoły w Rositz. Działał również w Towarzystwie Przyjaźni Niemiecko-Radzieckiej. Po roku 1962 wielokrotnie podróżował do rodzinnych Katowic; podczas jednego z wyjazdów przemycił do NRD, a następnie do RFN część archiwów klubowych dawnej Pogoni. Od 1968 uczestniczył w spotkaniach dawnych członków 1 FC Katowice mieszkających w NRD, odbywających się w Salzgitterze. W 1971 został wyróżniony złotą odznaką DFB.