Ireneusz Dudek
Biografia
Ireneusz Dudek, znany także jako Shakin’ Dudi, urodził się w Katowicach 7 maja 1951 roku. Już od młodości zajmował się muzyką, najpierw uczył się gry na skrzypcach, potem samodzielnie na harmonijce ustnej. Rozpoczął działalność artystyczną w początku lat 70. w amatorskiej grupie SBB. W tym okresie współpracował z zespołem Twarze, a w 1972 krótko z krakowskim bluesowym Hall. W 1973 trafił do En Face Jerzego Grunwalda i razem z Maciejem Radziejewskim, Krystianem Wilczkiem i Markiem Surzynem stworzył zespół Apokalipsa.
W późniejszym okresie dołączyli: Jan Borysewicz, Andrzej Dybul i Rafał Rękosiewicz. W 1974 roku Dudek współpracował także z koncertowym wcieleniem grupy Breakout. W 1977 roku powstał bluesowy duet Irjan z Janem Janowskim, który koncertował do 1980. Później prowadził Dudek Blues Band oraz Blues Session Ireneusza Dudka.
W 1981 roku zorganizował w Katowicach festiwal Rawa Blues Festival, który jest uważany za największy i najważniejszy festiwal bluesowy w Polsce.
W latach 1984–1987 i ponownie od 1999 występował jako rock and rollowy piosenkarz pod pseudonimem Shakin’ Dudi, tworząc pastiszowe piosenki do tekstów Dariusza Duszy. W tym repertuarze zaistniał dla szerszej publiczności. Kontynuacją tego stylu muzyki była grupa The Dudi’s powstała w roku 1986.
Równolegle Dudek zajmował się bluesem, m.in. grając w formacjach Big Blues Band, Big Band Boogie oraz Trio Dudek–Błędowski–Gembalski, a także współpracując z grupą Kwadrat.
W roku 1988 wyemigrował do Holandii, zamieszkał w Amsterdamie. W 1989 roku uległ ciężkiemu wypadkowi samochodowemu; odniesione obrażenia nie pozwoliły mu przez wiele miesięcy na kontynuowanie kariery. Jego powrót nastąpił podczas Rawa Blues w 1990 roku z zespołem Big Band Boogie. Do Polski na stałe wrócił w 1993 roku. Wraz z Irek Dudek Symphonic Blues koncertował w Europie Zachodniej, nagrał też program dla niemieckiej telewizji WDR.
Fascynacja Dudka neo swingiem przyniosła 3 płyty, wydane pod szyldem Shakin’ Dudi, z muzyką łączącą rock’n’rolla i swing. W 2004 roku Shakin’ Dudi w sześcioosobowym składzie nagrał program telewizyjny Shakin’ Dudi – śpiewak przebojów. Od tego momentu zespół wznowił aktywną działalność koncertową. W 2008 roku, w nowym składzie (ze starego pozostał tylko Dusza) Shakin’ Dudi wydał album Złota płyta – ciąg dalszy. W październiku tego roku ukazał się Ziuta Blues, biografia Dudka autorstwa Marcina Babko. Jest prezesem Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Bluesowej.
Jest żonaty. Ma córkę Agatę, druga córka Dorota, zmarła w 2001 w wieku 7 lat. Został ambasadorem zorganizowanych w Krakowie Światowych Dni Młodzieży 2016.
Odznaczenia i nagrody: 1985: nagroda publiczności podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za piosenkę „Au sza la la la”; 1996: laureat nagrody im. Marii Jurkowskiej przyznawanej przez Program III Polskiego Radia; 2005: Cegła Janoscha za rozsławianie Górnego Śląska przyznana przez czytelników katowickiej Gazety Wyborczej; 2021: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”