Józef Kania

Józef Kania urodził się 31 stycznia 1913 roku w Dębie, w rodzinie ślusarza górniczego Józefa i Anny z domu Wypiór. W młodości ukończył Państwowe Gimnazjum w Katowicach i zdał maturę w 1932 roku; następnie wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie nauki działał w stowarzyszeniach przy rodzinnej parafii, brał udział w szkolnych organizacjach młodzieżowych, a także należał do Kółka Filomatów oraz Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej.

20 czerwca 1937 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Przez krótki czas pracował w rodzinnej parafii śś. Jana i Pawła Męczenników w Katowicach-Dębie. 15 sierpnia 1937 roku mianowano go wikarym w parafii św. Michała Archanioła w Michałkowicach (późniejsza część Siemianowic Śląskich). Tam go zastała II wojna światowa.

Podczas okupacji niemieckiej wysyłał paczki żywnościowe aresztowanym więźniom oraz wspierał duchowo i materialnie ich rodziny. Był współtwórcą Polskiej Organizacji Powstańczej w Michałkowicach. Kuria biskupia w obawie przed jego aresztowaniem przeniosła go w lipcu 1941 roku do nowej placówki duszpasterskiej w Brzęczkowicach (późniejsza część Mysłowic), gdzie i tam wspierał więźniów.

Powiadomiony o ujęciu w Katowicach członka, który mógł go wydać, z pomocą ks. Franciszka Maronia 19 lutego 1943 roku opuścił Brzęczkowice i pod pseudonimem 'Pater Michael' pełnił posługę duszpasterską na Śląsku Cieszyńskim. Został kapelanem inspektoratu Rybnickiego Armii Krajowej. W lutym 1944 roku aresztowano go wraz z kierującym inspektoratem Władysławem Kuboszkiem w Zbytkowie. Po przesłuchaniu w więzieniu w Mysłowicach został wysłany do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz, gdzie był torturowany, lecz nikogo nie wydał.

Zmarł 12 czerwca 1944 roku, rozstrzelany przez nazistów na ścianie śmierci bloku 11 KL Auschwitz.