Karolina Breguła

artystka multimedialna
30.11.-0001 Katowice

Biografia

Karolina Breguła (ur. 1979 w Katowicach) – polska współczesna artystka multimedialna, reżyserka i akademiczka.

Studiowała anglistykę przez rok, a następnie uczyła się fotografii na GFU przy Folkuniversitetet w Sztokholmie (2000–2002) oraz w Europejskiej Akademii Fotografii w Warszawie (2002–2004). W latach 2005–2010 studiowała fotografię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi, a w latach 2011–2015 kontynuowała tam studia doktoranckie. W 2016 roku uzyskała stopień doktora sztuki filmowej na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej tej uczelni.

Wykładała przedmiot Myślenie projektowe w fotografii w Warszawskiej Szkole Reklamy. Obecnie prowadzi Pracownię Filmu Społecznego na Wydziale Sztuki Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie jest adiunktką.

Mieszka i tworzy w Warszawie, w ostatnich latach także na Tajwanie. Breguła realizuje głównie fotografie, filmy, instalacje i akcje artystyczne w przestrzeni miejskiej. Jej prace badają specyfikę i współczesną rolę dzieła sztuki, a także oscylują wokół tematów związanych z podmiotowością i relacjami władzy, utopią, mechanizmami kontroli, opresji i manipulacji.

Duży wpływ na jej twórczość wywarł profesor Józef Robakowski, o którym sama artystka mówi: Robakowski nauczył mnie, że ważne jest to, żeby wiedzieć, co ma się do powiedzenia. Będąc w szkole filmowej, zaczęłam myśleć jak artystka, zrozumiałam, że fotografia może być czymś więcej niż rzemiosłem, wyuczonym fachem.

Jej wczesne prace wpisują się w formułę aktywizmu artystycznego – artystka była zaangażowana w walkę z nietolerancją, współpracowała z Kampanią Przeciw Homofobii, współtworzyła portal MultiKulti. W 2003 roku artystka wykonała cykl fotografii Niech nas zobaczą, przedstawiający portrety par homoseksualnych, który użyty był do głośnej billboardowej kampanii społecznej pod tym samym tytułem. Lovebook to z kolei cykl fotografii wykonanych telefonem komórkowym oraz krótki film wideo.

W latach 2007–2009 prowadziła wytwórnię płytową Kuka Records.

W 2007 roku wydała publikację 66 rozmów o sztuce współczesnej, a w 2010 roku zrealizowała internetowe Biuro Tłumaczeń Sztuki zajmujące się interpretowaniem sztuki na zamówienie odbiorców.

W 2012 roku zorganizowała konferencję Formy przestrzenne wobec katastrofy w Elblągu, nawiązując do Biennale Form Przestrzennych z lat 60. i 70. Dzięki naukowcom z różnych dziedzin Breguła próbowała odkryć ukryte sensy rzeźb. Projekt został podsumowany publikacją Formy przestrzenne jako centrum wszystkiego (Fundacja Bęc Zmiana, 2013).

Od 2013 roku zajmuje się filmem - jej pierwszą realizacją reżyserską był mockument Fire-Followers, do którego napisała także scenariusz i stworzyła kostiumy (wraz z Patrycją Rabińską). Film stanowił część ekspozycji w pawilonie Rumunii na 55. Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Wenecji. W 2016 roku wyreżyserowała film Office for Monument Construction, do którego napisała także scenariusz, wykonała montaż (wraz ze Stefanem Paruchem) i współprodukowała. Rok później wyreżyserowała i wyprodukowała musical Wieża - projekt początkowo jako opera architektoniczna na wystawę w Pawilonie Polskim na 14. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji; w 2014 roku zrealizowany jako spektakl w trzech miejscach w Warszawie: blok na Osiedlu Za Żelazną Bramą, w Warszawskiej Operze Kameralnej i w Instytucie Teatralnym. Musical z 2017 roku stanowi poszerzoną wersję tamtej realizacji i został zaprezentowany na Biennale Sztuki w Göteborgu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Samsung Art Master – 3. miejsce za film Kamera wideo (2007)
One Minutes – 1. i 3. nagroda (2009)
Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2012)
Złoty Pazur – nagroda za Office for Monument Construction na 41. Festiwalu Filmowym w Gdyni (2016)
Nagroda Jantar za scenariusz Wieża na festiwalu Młodzi i Film (2017)

Ciekawostki

Prowadziła w latach 2007–2009 wytwórnię płytową Kuka Records.
Wydała publikację 66 rozmów o sztuce współczesnej (2007).
Zorganizowała konferencję Formy przestrzenne wobec katastrofy w Elblągu (2012).

Udostępnij