Krzysztof Marek Brożek
Biografia
Krzysztof Marek Brożek urodził się 8 listopada 1941 roku w Katowicach. Jego rodzice Karol i Stefania z domu Knapik byli urzędnikami państwowymi.
Uczył się w Katowicach, a w 1959 roku ukończył Liceum im. Mikołaja Kopernika. Następnie studiował medycynę w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w latach 1959–1966, uzyskując dyplom lekarza 7 maja 1966 roku. W 1971 obronił na tej uczelni pracę doktorską Polska służba medyczna w powstaniach śląskich i plebiscycie 1918–1922 pod kierunkiem doc. dr praw Andrzeja Stanisława Rożanowicza.
Za pracę doktorską otrzymał nagrodę Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej (1974). Specjalizował się w higienie szkolnej (1971), medycynie społecznej (1977) oraz medycynie ogólnej (1982). Drugi stopień specjalizacji uzyskał z organizacji ochrony zdrowia (1980) oraz z medycyny ogólnej (1985).
W latach 1966–2007 dr Brożek pracował w Szpitalu Miejskim w Rybniku, w szkołach podstawowych i w Państwowym Domu Dziecka nr 1 w Katowicach. Był zatrudniony także w podmiotach na Górnym Śląsku, w tym w Kombinacie Budownictwa Mieszkaniowego Przemysłu Węglowego, Przedsiębiorstwie Robót Górniczych, Przedsiębiorstwie Przerobu Złomu oraz w Akademii Ekonomicznej. Był również specjalistą ds. kodowania zgonów w Urzędzie Statystycznym w Katowicach.
W 1987 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki w Śląskiej Akademii Medycznej. Zorganizował Katedrę i Zakład Historii Medycyny, którymi kierował do ich zamknięcia w 2001 roku. Następnie był adiunktem w Zakładzie Pedagogiki i Filozofii Wydziału Opieki i Oświaty Zdrowotnej ŚAM. Wykładał historię medycyny dla słuchaczy Studium Doktoranckiego ŚAM, opierając się na własnym programie dydaktycznym. Dr Brożek prowadził również wykłady dla studentów Wyższej Szkoły Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie na Wydziale Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach (1996–2008) oraz Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach (Katedra Rehabilitacji, 1998–2005).
Dr Krzysztof Brożek należał do następujących towarzystw i organizacji: Polskie Towarzystwo Lekarskie (od 1966 roku, od 1993 członek honorowy), Katowickie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Polskie Towarzystwo Historii Medycyny i Farmacji (od 2010 roku jako członek honorowy), Polski Czerwony Krzyż (członek Komisji Oświaty Zdrowotnej), Polskie Towarzystwo Medycyny Ogólnej i Rodzinnej (członek założyciel), Polskie Towarzystwo Medyczne w Republice Czeskiej (od 1993 członek honorowy).
W kręgu badań dr. Brożka wyróżnia się tematyka: entomedycyna i medycyna alternatywna w polskiej kulturze zdrowotnej, udział kultury zdrowotnej w stanie zdrowia społeczeństwa, ekologiczne uwarunkowania zdrowia i choroby, krajowy system kształcenia podyplomowego lekarzy w Polsce, historia Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Stefana Batorego w latach 1919–1944, organizacja ochrony zdrowia i środowiska lekarskiego na Górnym Śląsku, Śląsku Cieszyńskim i w Zagłębiu, rozwój medycyny pracy w regionie, biografistyka lekarzy powstań śląskich i sytuacja lekarzy na wschodnich kresach II Rzeczypospolitej.
Opublikował 764 rozprawy naukowe i popularyzatorskie (w postaci 14 wydawnictw zwartych, 478 fragmentów dzieł zbiorowych, 269 artykułów i 3 redakcji). Opracował 33 hasła do Słownika biograficznego polskich nauk medycznych XX wieku i tworzył dział Pro Memoria kwartalnika Medycyna Ogólna. Artykuły biograficzne Brożka ukazywały się w licznych periodykach, a w cyklu Sylwetki Działaczy Śląskich Katowickiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego opublikował siedem biografii.
Życie prywatne: brat Krzysztofa Brożka to Andrzej Brożek, zmarły profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego; wuj Ludwik Brożek, zmarły folklorysta cieszyński. Od 1974 roku był żonaty z Sławomirą z Hilewiczów, technik analityki medycznej. Mają dwóch synów: Grzegorza (ur. 1975) i Jędrzeja (ur. 1980).