Mieczysław Całka
Biografia
Mieczysław Całka (ur. 25 września 1935 w Katowicach, zm. 8 września 2003 w Zabrzu) był polskim aktorem teatralnym i filmowym.
W 1963 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Był członkiem zespołów teatralnych: Estrady Śląskie (1956–1959), Teatru Polskiego w Bielsku-Białej (1967–1917), natomiast większość kariery scenicznej spędził na deskach Teatru Nowego w Zabrzu, gdzie grał w latach 1959–1967 oraz 1971–1991.
Ponadto wystąpił w dwóch spektaklach Teatru Telewizji (1974, 1979) oraz czterech audycjach Teatru Polskiego Radia (1978–1980).
Nagrody i odznaczenia: 1980 - Złota Odznaka Zasłużony dla Województwa Katowickiego; 1984 - Złoty Krzyż Zasługi; 1987 - Złota Maskaza rola Nieśmiałowskiego w przedstawieniu Klub Kawalerów Michała Bałuckiego.
Filmografia: Sól ziemi czarnej (1969) – powstaniec; Ptaki, ptakom... (1976) – SA-man; Jest mi lekko (1982) – zawiadowca stacji; Dom (1982) – brygadzista (odc. 8); Blisko, coraz bliżej (1982) – odc. 1–5; Magnat (1986); Biała wizytówka (1986) – górnik Szreter (odc. 1–4); Rodzina Kanderów (1988) – odc. 11; Kornblumenblau (1988).