Włodzimierz Walenty Fojkis
Biografia
Włodzimierz Walenty Fojkis urodził się 13 lutego 1895 roku w Wełnowcu (Katowice). Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” przed I wojną światową. Podczas I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i ranny pod Lens. Po leczeniu trafił do Wielunia i nawiązano z nim kontakt z POW.
Od 13 czerwca do 27 września 1919 był uczniem 14. klasy Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po ukończeniu nauki został przydzielony do 17. Pułku Piechoty. Od lutego 1920 roku przebywał na urlopie na Górnym Śląsku w celu wzięcia udziału w akcji plebiscytowej. Otrzymał funkcję dowódcy V (bytomsko-tarnogórskiego) okręgu POW GŚl, a po reorganizacji w czerwcu 1920 dowódcy VII (pszczyńsko-katowickiego) okręgu POW GŚl.
Był pierwszym, który ruszył ze swoim oddziałem do II powstania śląskiego. Od grudnia 1920 do kwietnia 1921 był komendantem POW Górnego Śląska w powiecie katowickim. W III powstaniu śląskim był dowódcą 1. pułku katowickiego. Nosił wtedy pseudonim „Stawski”.
W tajnym meldunku z 23 maja 1921 r. odnotowano, że w walkach osobistych odznaczyli się również major Ludyga i por. Koźlik, a dowódca p.p. i jego zastępca - Fojkis.
W 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznik ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 r. i z 3835. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W okresie międzywojennym był naczelnikiem gminy Michałkowice i działał w Chrześcijańskiej Demokracji oraz był posłem do Sejmu Śląskiego i Sejmu RP. Zaangażowany był także w Związek Powstańców Śląskich.
W 1934 figurował w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Katowice jako oficer rezerwy i posiadał przydział w rezerwie do 12. Pułku Piechoty w Wadowicach. Organizował Ochotnicze Oddziały Powstańcze. W kampanii 1939 pełnił służbę w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. 29 czerwca 1950 otrzymał brytyjskie obywatelstwo. Zmarł w Edynburgu w Wielkiej Brytanii w 1950 roku.